Hoop….

  Mocht mij of hen ooit iets overkomen. Vroeger dan ooit gepland. Onverwacht, niet zien aankomen. Dan hoop ik dat ze weten.    Dat ze zo graag gezien werden. Dat ze oh zo gewenst, gedroomd en verwacht waren. Dat niemand zo uitkeek, naar de dag dat ze zelf mama zou zijn.     Dat ik… Continue reading Hoop….

When the whole worlds fits inside of your arms…

“Mag ik alles pikkedonker maken, mama?”. Het is de meest gestelde vraag van de dag momenteel. Vandaag mocht ze, na het eten. De rolluik deden we omlaag en alle lichten gingen uit. Alles, behalve de lichtjes in de kerstboom en het kaarsje dat we branden voor Lucas. Samen gingen we tegen de muur zitten. We… Continue reading When the whole worlds fits inside of your arms…

Soms…

Soms is’t leven zo hard en oneerlijk. Soms komt de hel zo verschrikkelijk dichtbij. Soms kan je niet meer doen dan mee huilen, hopen en bidden… ….Dat het uiteindelijke resultaat toch zal meevallen. ….Dat in dit slechts mogelijke scenario toch het best mogelijke verhaal mag volgen. En dat alles snel voorbij zal zijn en bovenal… Continue reading Soms…

F.U.C.K

…En de Big K strikes again… 🙁 RIP Wim. Dit had je niet verdiend.