What’s in a name?

Iedereen die zwanger is wordt er mee geconfronteerd. Het kind in de buik moet een naam krijgen. Voor sommige een moeilijk proces. Soms hoor ik mensen dan spreken over “lijstjes aan leggen” of “lijstjes vergelijken” om dan zo na vele onderhandelingen en gesprekken tot een naam te komen. Ik heb dat nooit goed gesnapt.

Jools en Ellis hun namen lagen namelijk al jaren vast.
Toen ik eindelijk zwanger was wist ik gewoon dat het een meisje ging zijn en ook haar naam was al snel duidelijk: Jools!
Juliette vond ik ook cool. Helemaal anders, maar toch er bij passend. Mensen die in Engeland Juliette heten worden vaak Jules genoemd. Als koosnaampje. De naam “Jules” was in mijn leven gekomen door mijn collega Julie. Julie en ik werkten altijd zeer nauw samen. Wij waren de twee researchers van de interne productiecel bij VT4. Samen maakten we de zotste dingen mee. Werken voor tv betekend vaak héél veel uren werken en heel veel lange, zotte dagen doorstaan. Julie (en mijn andere collega’s) werden als familie voor mij. En in de loop der jaren ging ik haar Jules noemen.
Toen ik na een viertal zotte jaren bij VT4 ontslag had gegeven door een kleine inzinking had ik er allemaal even genoeg van. Geen tv meer voor mij! Ik gaf ontslag en ging een jaar lang in een hippe babywinkel werken. Gewoon van 1Ou tot 18u en daarbuiten niets. Just what i needed. In die winkel kwam soms een klant met een dochter Juliette. Ik schat dat ze een jaar of 7 was en ze was héél cool. Met mooie, lange blonde haren en van die coole cowboy boots aan. Net zoals hoe ik mij mijn toekomstig dochter voorstelde.
Juliette vond ik ook cool omdat ik stiekem hoopte dat mijn meisjes door het leven zouden gaan met wat rock n’ roll attitude. De naam Juliette verwijst voor mij dan ook een beetje naar de ubercoole Juliette Lewis. Voor wie wil weten wat ik bedoel: google maar’s op “Juliette & the licks“. Rock n’ roll ten top!
Twee namen dus, vanboven op mijn lijst. En aangezien ze onderling nog een link hadden besloot ik mijn eerste dochter gewoon meerdere namen te geven. Juliette Jools én Jeanne (naar mijn oma). Als we dan toch bezig waren, kon die ene naam er nog wel bij. “Jules” werd trouwens “Jools” omdat ik de verwarring met de vlaamse jongensnaam Jules wou vermijden.
Ook Ellis’ haar naam lag al jaren vast. Een paar jaar voor ik voor het eerst zwanger was, keek ik op een zondag naar Vitaya. Het ging over het leven in een kinderziekenhuis en er was een kindje dat heel ziek was met de mooie naam Ellis. Ik zag de naam staan in de ondertitels en wist het meteen. Als ik ooit twee dochters krijg, dan werdde tweede een Ellis. Ook bij haar was het dus meteen héél duidelijk. Geen lijstjes. Geen opties. Geen twijfels. Gelukkig zat mijn voorgevoel juist en kregen we enkel meisjes. Buiten “Jack” had ik géén enkele jongensnaam die ik cool genoeg vond.
Benieuwd hoe dat bij jullie er aan toe ging?

4 comments

  1. Naam nummer 1 zat al in mijn hoofd sinds mijn studententijd, naam nummer 2 vonden we gewoon goed klinken, naam nummer 3 was zoeken maar zodra de knoop doorgehakt, voelde dat meteen goed. En voor zoon nummer 4 ( die er nooit zal komen) vind ik Nest geweldig passen in het rijtje 😉

  2. oooh bij Tiemen wist ik op voorhand niet of ik een zoon of dochter kreeg dus moèst ik wel voor beide een naam zoeken. Meisjesnaam lag al jààààren vast: Romy 🙂 (wegens verregaand fan van romy schneider). Jongensnaam was moeilijker, maar toen ik Tiemen plots ontdekte wist ik meteen dàt is de naam. Bij maren wist ik al vlug dat ik een dochter kreeg en Maren was na Romy de tweede naam op mijn lijstje… ik vond tiemen en romy als namen geen combinatie dus werd het Maren… na lang twijfelen tussen mare en maren. En beide kindjes kregen mijn grootuders voornamen mee: Tiemen noemt voluit Tiemen josse willem en Maren noemt voluit Maren marthe heleen….

  3. Bij Maya kwam het Lief al af met Elin, maar hoewel ik het een mooie naam vond, voelde dat niet goed en toen was er ‘Maya’ en dat voelde wel helemaal goed. De naam past ook perfect bij haar. En toen ik pas zwanger was van Elin wist ik dat het een meisje ging zijn en dat ze dan Elin ging heten. Het Lief is heel lang blijven twijfelen en alhoewel ik mee op zoek ging naar alternatieven wist ik dat ze Elin was en uiteindelijk hebben we nooit een betere naam gevonden…

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *