It must be love. Love. Love.


Eigenlijk wel fijn zo n dagje quality time met Jools. Zij geniet en ik geniet. Ik sta verbaasd over haar kunnen en weten. Haar mopjes en gevoel voor humor. Haar kleuter zijn, haar groot zijn. In denken en doen. When did this all happen? Waar is mijn klein meisje? 

 
Alleen spijtig dat er dan gelijk dat schuldgevoel is naar Ellis toe. Maar alleen met twee zag ik niet zo zitten. Daar en boven doet ze nog lange middagdutjes en dan zouden we met z’n allen binnen moeten zitten.
 
Volgende keer komen we hopelijk gewoon met z’n vieren en tot dan probeer ik te genieten van deze one on one tijd die we nu met elkaar hebben. Eigenlijk toch echt een luxe… 

Leave a comment

Your email address will not be published.