#wijvenweek: zelfcensuur

Natuurlijk zijn er dingen waarover ik niet blog, maar ik vind niet dat ik enkel het goede blog en de rest angstvallig verzwijg. Ik blogde in één van de ergste periodes van mijn leven, toen bleek dat mijn allergrootste nachtmerrie realiteit werd, over het soms zot worden in het drukke leven met twee kleine kinderen, over het huis dat soms een stort is, zo erg zelfs, dat ik overweeg om de poetsvrouw af te bellen. Omdat ik anders bang ben dat ze nooit meer terug zal willen komen.

Ik blog niet over de ruzies die wij hier soms hebben. Omdat we moe en doodmoe zijn. Omdat we al’s wat vaker kort van stof zijn omdat alle energie zoek is. Gelukkig beseffen we op zo’n momenten dat het maar een fase is en dat we daar hopelijk wel doorkomen. En dat die kinderen binnenkort écht wel gaan doorslapen (Jools) en zelfstandiger (Ellis) gaan zijn.

Ik blog niet vaak over het werk. Over de grote onzekerheid die er heerst nu die ene grote vis ons opgekocht heeft. En dat we niet weten wat we binnen een paar weken gaan doen. Of en welk programma we gaan mogen maken. Niet omdat jullie dat niet mogen weten, maar gewoon omdat ik er niet te veel over wil piekeren. En als ge het opschrijft dan is t voor echt. En ge weet natuurlijk nooit wie er hier mee leest.

Ik blog niet over het feit dat ik weer aan t sporten geslagen ben. Dat ik voor de triljoenste keer een gevecht probeer aan te gaan met mijn overgewicht. Omdat ik bang ben dat het weer op niets uitdraait, dat het alweer mislukt en dat ik dat dan kei hard moet gaan toegeven hier.

Maar al bij al vind ik dat het nog meevalt met die censuur dus.  Omdat het mij in t algemeen niet zo veel kan schelen wat anderen vinden over hoe ik bepaalde dingen doe. Ik leef mijn leven en ik moet er content mee zijn. En als anderen ergens een andere mening over hebben, dan is dat hun volste recht. I live my life in my own way. Never really listen to what they say.  I am a true believer! Een optimist, meestal toch. En als ik een keer minder optimistisch ben, dan mag u dan ook gerust weten.

Voila, een dag te laat, maar zo toch dag 4 van de #wijvenweek tot een goed einde gebracht. Straks mag ik eens stoefen over mezelf.

Leave a comment

Your email address will not be published.