20 Maanden

De laatste dagen waren verschrikkelijk moeilijk voor jou lieve Jools.
Is het die opkomende tand? De komst van je zusje of toch gewoon een combinatie van je peuterleeftijd en het feit dat je je nogal crappy voelt door je astma die weer hevig de kop op stak? Geen idee, maar ik ben héél blij dat je vanmorgen opstond en dat alles weer WAUW, MOOOOOOI en happy was!

Een wereld van verschil met de afgelopen dagen dus. Je was extreem huilerig, hangerig en riep op alles (werkelijk alles) héél luid: NEEEEEEN! Je weet je dan met je gevoelens geen blijf en wappert kwaad met je armen. Je wilt niet bij mij zitten, je wilt niet bij papa zitten en je wilt vooral ook niet alleen zitten…Niets is goed op zo’n moment.

Ik blijf optimistisch en denk niet dat het met de komst van Ellis te maken had. Want één ding is wél duidelijk: je bent in je nopjes met haar komst. Wanneer je thuis komt van de creche met papa, heb je géén oog voor je liefdevolle moeder die je opwacht in de gang. Neen. Je duwt mij opzij, spurt de woonkamer in en je zoekt. “Baby?”, “Baby?” Zodra je haar spot loop je op haar af en bedelf je haar onder kusjes. Pas daarna krijg je oog voor iets anders en mogen we je jasje uitdoen. Bij het eindfragmentje van Bumba krijgt Ellis nu de “dikke kus” voor het afscheid ipv ik. En ook mijn handen zijn niet goed genoeg meer om rondjes mee te dansen bij aanvang van Bumba…neen, al deze fijne momenten zijn nu weggelegd voor Ellis. En Ellis? Die ligt erbij en slaapt rustig verder. Gisteren heb je trouwens een hele Bumba aflevering lang hand in hand gezeten met haar. Ik zat er achter en smolt van vertedering.

(Tis een beetje een rare foto want zo een plat baby’ke in peuterarmen leggen dat is niet zo simpel als ge zou denken)

Je bent deze maand ook enorm veranderd. Letterlijk elke dag praat je meer en beter. Je zegt nu korte zinnetjes (zo van drie woorden ongeveer) en onthoudt ook héél veel woorden. Je allergrootste obsessie blijft die rare clown in het lelijke gele pak. Zijn naam is het eerste wat je ‘s morgens zegt en het onderwerp van je 5 o’clock tantrumetje: Bumbaaaaaaaaaa!!! Bumba kijken!!!!

Verschrikkelijk schattig is ook het feit dat je bij oma liedjes hebt leren zingen. Zo worden we nu ‘s morgens vaak gewerkt door jouw versie van “Ik zag twee beren”. Meestal hou je het bij “Hihihi, hahaha, stond erbij en kikekekaaaaaaa” Ik zal mijn best doen het één van deze dagen eens te filmen. Goed materiaal voor op je trouwfeest, ik zie het al zo voor mij!

Ik vind je echt een geweldig tof persoontje, met je eeuwig blije, vrolijke karaktertje. Zoals de afgelopen dagen hadden we je écht nog nooit gezien. Gelukkig maar, want het brak  mijn hart je zo verdrietig en in de knoop te zien.

Bovenal wil ik dat je weet dat ik (we) ongelooflijk trots op je zijn en je zo ongelooflijk graag zien.
You rock our world, for ever!
X
je mams

1 comment

Leave a Reply to mams Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *